ΕΠΙΛΟΓΗ ΓΛΩΣΣΑΣ
1. ΕΙΔΗΣΕΙΣ / ΑΡΧΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ
2. ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ
3. ΙΣΤΟΡΙΑ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ
4. ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
5. ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
6. ΒΟΗΘΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ
7. ΔΙΟΙΚΗΣIΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ
8. ΕΝΟΡΙΕΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ
9. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ
10. ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΗ
11. ΕΠΙΣΚΟΠΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΙΣ ΤΟΥ BENELUX
12. ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΕΣ - ΕΝΟΡΙΕΣ
13. ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΜΑΘΗΜΑ
14. ΡΑΔΙΟ - ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ - ΤΥΠΟΣ
15. ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΝΕΟΛΑΙΑ
16. ΔΙΑΚΟΝΙΑ
17. ΜΟΥΣΕΙΟ
18. ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ
19. ΕΚΔΟΣΕΙΣ
20. ΔΙΑΛΟΓΟΣ
21. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
22. ΑΡΧΕΙΑ
23. ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ
24. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ





 





Η Αυτού Θειοτάτη Παναγιότης
ο
Οικουμενικός Πατριάρχης  
κ
.κ. Βαρθολομαίος

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ
Rum Patrikhanesi - Haliç Fener
34220   ISTANBUL
Turkiye


SITES
:

www.ec-patr.gr
www.patriarchate.org



ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙO

Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΟΥ



 

Ο Οικουμενικός Θρόνος, το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως, είναι η Μητέρα Εκκλησία και το κατ'εξοχήν Κέντρο ενότητας όλων των κατά τόπους αυτοκεφάλων ή αυτονόμων Ορθοδόξων Εκκλησιών στην ορθή πίστη και στην κανονική τάξη.
Η λειτουργία του ως του κατ'εξοχήν κέντρου ενότητας στη ζωή της Ορθοδόξου Εκκλησίας απορρέει όχι μόνο από το εξαιρετικό κανονικό προνόμιο της ισότιμης συμμετοχής μαζί με την Εκκλησία της Πρεσβυτέρας Ρώμης στην τιμή του "Πρώτου θρόνου" (prima sedes) της τάξεως προκαθεδρίας των πατριαρχικών θρόνων (κανόνες 3 της Β' και 28 της Δ' Οικουμενικής Συνόδου), αλλά και από την μακραίωνη διακονία του στη μαρτυρία, την περιφρούρηση και τη διάδοση της Ορθοδόξου πίστεως.

Με τη συνεχή και αδιάκοπη διακονία του θρόνου της Κωνσταντινουπόλεως ενεργοποιήθηκε πληρέστερα η συνοδική συνείδηση της Εκκλησίας για την ανάδειξη της αυθεντικής σχέσεως μεταξύ της εμπειρικής βιώσεως και της δογματικής διατυπώσεως της πίστεως τόσο πριν όσο και μετά το μεγάλο σχίσμα του 1054.
Αξιοποιήθηκε συστηματικότερα ο πλούτος της πατερικής παραδόσεως για τη μορφοποίηση της θείας λατρείας, της ασκητικής εμπειρίας και των ποικίλων εκφράσεων της ορθοδόξου πνευματικότητας, διατηρήθηκε έντονη η ιεραποστολική ευθύνη για την οικουμενική ακτινοβολία του Ευαγγελίου της σωτηρίας, καθιερώθηκε το κριτήριο της πατερικής και της κανονικής παραδόσεως για την εξουδετέρωση των καιρικών ή τοπικών τάσεων υπερβάσεως των "ορίων, α έθεντο οι πατέρες", κατά την ιστορική διαδικασία της προσαρμογής του περιεχομένου της πίστεως στις νέες συνθήκες και στα νέα αιτήματα κάθε εποχής και κάθε τοπικής Εκκλησίας και γενικότερα διαφυλάχτηκε η χαρακτηριστική παραδοσιακή πληρότητα του ορθοδόξου εκκλησιαστικού βίου,

Από την υψηλή συνείδηση της ιστορικής ευθύνης για το μέγεθος της πνευματικής διακονίας της Μητρός Εκκλησίας γεννήθηκαν οι νέες τοπικές Εκκλησίες στην Ανατολή, οι οποίες γαλουχήθηκαν ή αναπτύχθηκαν με τη στοργική μέριμνα και φροντίδα του Οικουμενικού Πατριαρχείου για να προσφέρουν στους αναγεννημένους λαούς τους την πλούσια πνευματική κληρονομιά της Μητρός Εκκλησίας.
Ὀλοι οι λαοί, οι οποίοι κινήθηκαν από την κεντρική Ευρώπη μέχρι την Κασπία Θάλασσα και από την Βαλκανική μέχρι την Βαλτική θάλασσα γνώρισαν τη χριστιανική πίστη από την ιεραποστολική δράση του Οικουμενικού Πατριαρχείου και βίωσαν την εμπειρία της πίστεως με την πνευματική τροφή της Μητρός Εκκλησίας, χωρίς βεβαίως να θυσιάσουν τα χαρακτηριστικά στοιχεία των εθνικών τους παραδόσεων.

Με την ευρύτατη αυτή προοπτική της ιεραποστολικής ευθύνης, η οποία ολοκλήρωσε την πνευματική ταυτότητα της χριστιανικής Ευρώπης, ο Οικουμενικός θρόνος, σύμφωνα με τα καθιερωμένα κριτήρια της κανονικής παραδόσεως, αναδείχθηκε και στη λειτουργία του, Οικουμενικός θρόνος και Μητέρα Εκκλησία των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών.
Στην προοπτική αυτή αναδείχθηκε ο υπερεθνικός και ο υπερτοπικός χαρακτήρας των κανονικών δικαίων και της τακτικής διοικητικής δικαιοδοσίας του θρόνου της Κωνσταντινουπόλεως, ο οποίος προσδιόρισε και τον εξαιρετικό ρόλο του στην ιστορία όχι μόνο της Ορθοδόξου Εκκλησίας, αλλά και του χριστιανικού κόσμου γενικότερα.

Η σύνδεση του Οικουμενικού θρόνου με τον πιο υψηλό πολιτισμό και με την πιο ισχυρή αυτοκρατορία του χριστιανικού κόσμου για ένδεκα περίπου αιώνες δεν μπορεί και δεν πρέπει να χρησιμοποιηθή για την μονοσήμαντη ερμηνεία της οικουμενικής ακτινοβολίας του, αφού η συμβολή του για την διαμόρφωση των δομών και των οικουμενικών προοπτικών της ίδιας της αυτοκρατορίας υπήρξε πράγματι καθοριστική και αναντίρρητη.
Η πολιτική θεολογία των μεγάλων Πατέρων της Εκκλησίας του Δ' αιώνα βρίσκεται στη βάση της όλης πολιτικής ιδεολογίας και της πολιτιστικής ακτινοβολίας της βυζαντινής αυτοκρατορίας.
Ἀλλωστε ο υπερεθνικός χαρακτήρας και η οικουμενική προοπτική της αυτοκρατορίας εναρμονιζόταν άριστα με την εκκλησιαστική διακονία του Οικουμενικού Θρόνου, παρά την αυτοτέλεια και την αυτοδυναμία των δύο προοπτικών.
Στα πλαίσια αυτά κατανοείται το γεγονός ότι η πτώση του Βυζαντίου όχι μόνο δεν περιόρισε, αλλά αντιθέτως διηύρυνε τον οικουμενικό χαρακτήρα της εκκλησιαστικής ευθύνης και διακονίας του θρόνου της Κωνσταντινουπόλεως, ο οποίος παραμένει ο κατ'εξοχήν εγγυητής της ενότητας των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών και ο κανονικός εκφραστής του φρονήματος της Ορθοδοξίας προς τον λοιπό χριστιανικό κόσμο.

______________________
ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ, ΕΚΔΟΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΚΕΝΤΡΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΓΕΝΕΥΗΣ, ΕΛΒΕΤΙΑ  Ε.ΤΖΑΦΕΡΗ Α.Ε. ΑΘΗΝΑ

© 2004-2016 - Orthodox Church in Belgium

MENU