Van 8 tot 10 maart 2018 kwam Groot Protopresbyter van de Oecumenische Troon Dr. Georges Tsetsis naar Brussel op uitnodiging van Zijne Eminentie Metropoliet Athenagoras van Belgi\u00eb en Exarch van Nederland en Luxemburg. \u00a0Op het programma stonden twee onderwerpen: het ene ging over gemengde huwelijken en het andere over de muzikale traditie van de Patriarchale Kerk in de Fanar.<\/p>\n
De eerste conferentie, “Gemengde huwelijken, een belangrijke pastorale uitdaging”, vond plaats op donderdag 8 maart, in het kader van de lezingen van “Orthodox Logos\u201d, de voordrachtencyclus van het aartsbisdom. Eerwaarde vader Georges verwees in het Frans naar de heilige rol van het huwelijk en hoe de kerk in de loop van de geschiedenis het fenomeen van gemengde huwelijken heeft beheerd. Gemengde huwelijken – de verbintenis tussen een orthodoxe en een niet-orthodoxe christen – begonnen zich voor te doen in de 19e eeuw na de ‘exodus’ van oosterse migranten. Orthodoxe christenen van de oostelijke Middellandse Zee en de Balkan die voorheen in hun Oosters orthodoxe “bolwerken” woonden, verlieten hun vaderland en vestigde zich in Europa, Amerika, Australi\u00eb, op zoek naar betere levensomstandigheden. Dus ontmoetten ze “de Ander”. Door deze verplaatsingen begonnen de ontmoetingen en het samenwonen van orthodoxen met andere christenen, en kwamen gemengde huwelijken op.<\/p>\n
Vader Georges bekeek vervolgens de theologische en canonieke dimensies van het probleem en benadrukte de noodzaak van een pastoraal antwoord op het inmiddels gevestigde fenomeen van gemengde huwelijken. Het is betreurenswaardig, zei hij, dat de Heilige en Grote Synode van Kreta (2016), hoewel ze de ‘obstakels van het huwelijk’ heeft aangeraakt, niet heeft kunnen omgaan met de immense pastorale en sociale dimensies van gemengde huwelijken, opgelegd door de sociale werkelijkheid van onze tijd. Dit probleem aanpakken is dringend, voegde hij eraan toe; want “zelfs als een gemengd huwelijk begint als een priv\u00e9aangelegenheid van het koppel, wordt de Kerk er onvermijdelijk bij betrokken door haar zegen te geven aan de echtgenoten tijdens het sacrament, en daardoor ook een zekere pastorale verantwoordelijkheid jegens hen aan te nemen”. Hij besloot met de hoop dat een toekomstige panorthodoxe synode dit grote probleem, waarmee de Kerk en een groot deel van haar volgelingen geconfronteerd worden, zonder aarzeling en vanuit het gevoel van noodzaak, zou aanpakken.<\/p>\n
Op zaterdag 10 maart presenteerde vader Georges Tsetsis in de kathedraal van de Heilige Aartsengelen, als onderdeel van de eerste bijeenkomst van de zangers van het Aartsbisdom die dienen in de parochies in Belgi\u00eb, Nederland en Luxemburg, het onderwerp: ” Patriarchale muzikale Traditie “. Na eerst uitgeweid te hebben over het concept van kerkmuziek (Byzantijnse in dit geval) volgens de patriarchale stijl (de interpretatie van een muziekstuk volgens de ordo en traditie van het Patriarchaat), sprak hij vervolgens over zijn persoonlijke ervaring met de grote Archonten Protopsaltes (Eerste Zangers): Konstantinos Pringos en Thrassyvoulos Stanitsas in het midden van de jaren 40.<\/p>\n
Eerwaarde vader Georges opende er zijn schatkist, als resultaat van zijn jarenlange ervaring met de rijke patriarchale muzikale traditie, en liet de zangers aldus proeven van het “Phanar”-zingen, een edele en tegelijk eenvoudige stijl.<\/p>\n
De conferentie werd verdergezet met een interessante discussie over concrete onderwerpen, terwijl de veertig deelnemers de gelegenheid hadden om de opname te horen van hymnen uitgevoerd door de eerdergenoemde Grote Protopsaltes van eeuwige gedachtenis van de Grote en Heilige Kerk van de Christus.<\/p>\n
[FAGP id=6373]<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"