Plechtige inwijding van de Kerk van de Bescherming van de moeder Gods en de Heilige Lucas van Simferopol te Boussoit

Op zaterdag 13 juni 2026 heeft Zijne Eminentie Metropoliet Athenagoras van België, Exarch van Nederland en Luxemburg, de historische kerk van de Bescherming van de Moeder Gods en de Heilige Lucas van Simferopol te Boussoit plechtig ingewijd volgens de eeuwenoude ritus van de Orthodoxe Kerk. Deze bijzondere gebeurtenis vormde een mijlpaal in het leven van de Oekraïens-orthodoxe gemeenschap van Henegouwen en ver daarbuiten, die reeds meer dan zestig jaar in dit heiligdom samenkomt voor gebed, eredienst en geestelijke begeleiding.

Op vrijdagavond bracht Metropoliet Athenagoras de heilige relikwieën van de Heilige Apostel Andreas de Eerstgeroepene en van de Heilige Martelaar Justinus de Filosoof naar de kerk. Deze relikwieën werden tijdens de inwijdingsplechtigheid in het Heilig Altaar geplaatst, overeenkomstig de oeroude traditie van de Kerk.

Tijdens de Vespers vond tevens de lectorwijding plaats van de heer Sorin Farcaș, die de volgende dag achtereenvolgens tot hypodiaken en diaken zou worden gewijd. Na afloop van de dienst volgde een hartelijke ontmoeting tussen de gelovigen rond koffie, thee en versnaperingen.

De plechtige kerkwijding

Op zaterdagmorgen begon de eigenlijke consecratie van het kerkgebouw. Volgens de traditionele orthodoxe ritus werd de kerk driemaal in processie omringd, waarbij Apostel- en Evangelielezingen werden voorgedragen. De relikwieën werden vervolgens in plechtige stoet naar binnen gedragen en in het Heilig Altaar geplaatst.

Daarna volgde de indrukwekkende ritus van de wijding van het Altaar: de reiniging met water en zeep, de besprenkeling met rozenwater, de zalving met het Heilig Myron, het drogen met de antimensen, de aanbrenging van de symbolen van de vier Evangelisten en het bekleden van het Altaar met de katasarkion. Ook de vier muren van de kerk werden verzegeld met het christogram XP, als zichtbaar teken dat het gebouw voortaan volledig aan God is toegewijd.

In zijn homilie herinnerde Metropoliet Athenagoras eraan dat een kerkgebouw veel meer is dan een verzameling stenen. Door de aanwezigheid van de heilige relikwieën wordt het een plaats waar de hemel de aarde raakt, een ruimte van gebed, heiliging, troost en ontmoeting met de levende Christus. Hij verwees daarbij naar de bijzondere bescherming van de Allerheiligste Moeder Gods en naar de heilige Lucas van Simferopol, de arts en wonderdoener die gedurende zijn leven de zorg voor lichaam en ziel wist te verenigen in een indrukwekkend getuigenis van christelijke barmhartigheid.

Tijdens de Goddelijke Liturgie die op de kerkwijding volgde, werd de heer Sorin Farcaș tot hypodiaken en vervolgens tot diaken gewijd onder de naam Porphyrios.

Diaken Porphyrios is gehuwd met Luxandra en vader van twee dochters. Reeds vele jaren zet hij zich actief in binnen het aartsbisdom, aanvankelijk in de parochie van Namen en later in de parochie van de Heilige Barbara te Luik. Professioneel is hij werkzaam binnen de gevangenisadministratie en verleent hij pastorale ondersteuning aan gedetineerden in Wallonië.

In zijn toespraak richtte Metropoliet Athenagoras zich persoonlijk tot de wijdeling. Hij benadrukte dat het diaconaat geen menselijke onderscheiding is, maar een goddelijke roeping tot dienstbaarheid, gebed, barmhartigheid en liefde. Hij herinnerde eraan dat de Kerk niet enkel bestaat uit gewijde gebouwen, maar vooral leeft door mannen en vrouwen die hun leven aan Christus en Zijn Evangelie toewijden. De nieuwe diaken werd aangemoedigd om in zijn toekomstige bediening een levende getuige van Gods barmhartigheid te zijn, vooral onder hen die lijden, ontmoedigd zijn of zich verlaten voelen. De Metropoliet onderstreepte tevens het bijzondere belang van zijn pastorale inzet in de gevangenissen, waar hij geroepen zal zijn om hoop, vergeving en geestelijke genezing te verkondigen.

Dankbaarheid voor de renovatie

Na de Goddelijke Liturgie volgden verschillende toespraken en een feestelijke receptie in de parochiezaal en onder een tent in de tuin van de kerk.

Metropoliet Athenagoras sprak zijn bijzondere dank uit aan allen die de volledige renovatie van het gebouw mogelijk hebben gemaakt. In het bijzonder werden vermeld Archon Boris Gurov en Archontissa Youlianna Gurova, Archon Athanasios Martinos, de Parochie van de Ontslaping van de Moeder Gods in The Hamptons (Verenigde Staten), alsook verschillende organisaties, weldoeners en individuele schenkers, onder wie de heer Paul Remerie. Ook de parochies van het Aartsbisdom hebben op betekenisvolle wijze bijgedragen aan het behoud en de heropleving van deze historische plaats van eredienst.

Een geschiedenis van geloof en volharding

De geschiedenis van de parochie van Boussoit is nauw verbonden met het lot van duizenden Oekraïners die na de Tweede Wereldoorlog hun vaderland moesten verlaten. Velen onder hen waren tijdens de oorlog als dwangarbeiders naar Duitsland gedeporteerd. Toen Europa in 1945 werd bevrijd, keerden sommigen naar huis terug, terwijl anderen de oprukkende Sovjetmacht ontvluchtten en een nieuw bestaan zochten in West-Europa.

Ook België deed toen een beroep op deze arbeidskrachten voor de mijnen, steengroeven en metaalindustrie. Ongeveer twintigduizend Oekraïners vestigden zich in ons land. In die context ontstond in 1948, met de steun van de mijnmaatschappij, de parochie van de Bescherming van de Moeder Gods onder leiding van aartspriester Ivan Bachinsky.

De gemeenschap verwierf in Boussoit een gebouw waarin een kleine kerk en ontmoetingsruimte werden ingericht. In oktober 1965 werd de kapel officieel ingewijd. Gedurende meerdere generaties vonden er doopsels, huwelijken en talloze liturgische vieringen plaats, waardoor de kerk uitgroeide tot een belangrijk geestelijk centrum voor de Oekraïense diaspora in België.

Na een periode van achteruitgang, waarin het aantal parochianen sterk afnam, werd de kerk in 2019 toevertrouwd aan Metropoliet Athenagoras. Niemand kon toen vermoeden dat enkele jaren later de oorlog in Oekraïne opnieuw duizenden vluchtelingen naar België zou brengen. Dankzij de recente renovatie heeft het historische heiligdom vandaag een nieuwe toekomst gekregen als spirituele thuis voor Oekraïense orthodoxe gelovigen en voor allen die er Gods nabijheid zoeken.

De parochie wordt nu bediend door Priester Marc Tsubera die vorig jaar door Metropoliet Athenagoras tot diaken en priester werd gewijd. Hij is gehuwd en vader van een zoontje.

Een teken van hoop voor de toekomst

De plechtige inwijding van de kerk van de Bescherming van de Moeder Gods en de Heilige Lucas van Simferopol vormt niet alleen de bekroning van jaren van inspanning en restauratiewerk, maar ook het begin van een nieuw hoofdstuk in het leven van deze gemeenschap.

Als plaats van gebed, ontmoeting en geestelijke begeleiding zal dit heiligdom ook in de toekomst een zichtbaar teken blijven van de trouw van God, van de volharding van Zijn volk en van de levende aanwezigheid van de Orthodoxe Kerk in België.

Moge de Allerheiligste Moeder Gods haar beschermende sluier blijven uitstrekken over allen die hier hun toevlucht zoeken, en moge de heilige Lucas van Simferopol blijven voorspraak doen voor deze gemeenschap en voor allen die lijden naar lichaam en ziel.