Priesterwijding in Péronnes-lez-Binche (België)

In een sfeer van geestelijke vreugde en eerbied, ging Zijne Eminentie Metropoliet Athenagoras van België en Exarch van Nederland en Luxemburg op Lazaruszaterdag, 4 april 2026, voor in de Goddelijke Liturgie in de parochie van de Heilige Anargyren in Péronnes-lez-Binche, België. Tijdens deze plechtigheid wijdde hij diaken Vasilios Psallas tot priester.

Priesters en diakens uit naburige parochies en vanuit het aartsbisdom namen deel aan deze plechtige samenkomst van de plaatselijke kerk, en een grote menigte gelovigen vulde de kerk. Ze betuigden hun liefde en steun aan de pasgewijde priester.

Vader Vasilios Psallas komt uit een familie met diepe wortels in de kerkelijke dienst. Hij is de zoon van de protopresbyter van de Oecumenische Troon, vader Evangelos Psallas, een van de meest vooraanstaande geestelijken van het aartsbisdom, secretaris-generaal en hoofd van het Franstalige bureau, en de broer van vader Constantinos Psallas.

In zijn toespraak sprak Zijne Eminentie vaderlijke en geestelijke woorden tot de pasgewijde priester en benadrukte dat hij geroepen is om te dienen in een parochie met een levendige Griekse traditie, die tegelijkertijd open en gastvrij is voor iedereen.

Hij benadrukte dat de viering van de eredienst in zowel het Grieks als het Frans een concreet getuigenis is van de universaliteit van de Kerk, en herinnerde tevens aan de verantwoordelijkheid van de parochie om in het bijzonder jongeren te verwelkomen die op zoek zijn naar zingeving en richting in hun leven, waardoor de parochie een levendige ontmoetingsplaats met Christus wordt.

Er werd ook speciale aandacht besteed aan de opvolging van vader Panteleimon Noussis, die na meer dan vijfendertig jaar trouwe en vruchtbare dienst een belangrijke pastorale erfenis achterlaat, die de nieuwe priester nu met dezelfde kerkelijke geest, trouw aan de traditie en in gemeenschap met de lokale Kerk, moet voortzetten.

Ten slotte verwees hij naar de waardevolle en vaak discrete rol van de echtgenote van de priester, die als een discrete maar essentiële aanwezigheid binnen de parochiegemeenschap een toonbeeld is van liefde, steun en wijze raad, en zo de pastorale bediening van haar echtgenoot op beslissende wijze versterkt.

Na de Goddelijke Liturgie werd een receptie gehouden in de zaal naast de kerk, waar de gelovigen de gelegenheid kregen om de nieuwe priester hun beste wensen over te brengen en de vreugde van de lokale kerkelijke gemeenschap te delen.