Patroonsfeest van de Heilige Grootmartelares Marina te Brussel en monnikswijding

Met bijzondere luister en grote geestelijke vreugde werd het patroonsfeest van de heilige, roemrijke Grootmartelares Marina gevierd in de gelijknamige orthodoxe parochie te Brussel. De parochie is gevestigd in de Metropolitaanse Kapel, gelegen in de residentie en de kantoren van het Orthodox Aartsbisdom van België.

Op donderdagavond 16 juli 2026, de vooravond van het feest van de heilige, vond de plechtige tonsuur plaats van een jonge man van Franse afkomst uit de streek van Verviers (provincie Luik), die in het Klein Schema tot monnik werd gewijd en de kloosternaam Sophrony ontving.

De wijdingsdienst werd geleid door Zijne Eminentie Metropoliet Athenagoras van België en Exarch van Nederland en Luxemburg. In zijn vaderlijke toespraak tot de nieuwe monnik en de talrijke gelovigen die aan de viering deelnamen, stond de Metropoliet stil bij de diepe betekenis van de monastieke toewijding.

Hij benadrukte dat de monnikswijding niet het einde vormt van een geestelijke weg, maar juist het begin is van een leven dat volledig aan Christus wordt toegewijd. De monnik wordt geroepen zijn eigen wil af te leggen en te leven in nederigheid, gehoorzaamheid, gebed en liefde, zodat zijn hele bestaan een onophoudelijke lofzang tot God wordt.

Met betrekking tot de nieuwe monnik onderstreepte de Metropoliet dat de monastieke roeping de mens niet van de wereld verwijdert, maar hem juist dieper met zijn medemens verbindt. Naarmate iemand Christus dichter nadert, groeit immers ook zijn liefde voor iedere mens. Hij verwees in het bijzonder naar de dagelijkse dienst van broeder Sophrony aan zieken, die hij met mededogen en liefde verzorgt, terwijl hij in iedere lijdende mens het gelaat van Christus herkent. Tevens wees hij op zijn actieve inzet in de orthodoxe parochie van Verviers, waar hij als zanger en lector de liturgische diensten ondersteunt, catechumenen onderricht geeft en, wanneer dat nodig is, het Woord van God verkondigt.

De Metropoliet beklemtoonde verder dat de voornaamste opdracht van een monnik niet bestaat uit uiterlijke activiteiten, maar uit het onophoudelijke gebed voor de gehele wereld. Door stilte, geduld en geestelijke strijd staat de monnik voor Gods aanschijn en smeekt hij om het heil van alle mensen.

Bijzondere aandacht werd ook besteed aan de nieuwe naam die de broeder ontving. Volgens de kerkelijke traditie is een nieuwe naam het teken van een nieuw leven dat aanvangt. De naam Sophrony verbindt de nieuwe monnik met de heilige Sophrony de Athoniet, wiens nederigheid, gebedsleven en liefde voor alle mensen hem tot voorbeeld worden gesteld.

Aan het einde van zijn toespraak wenste de Metropoliet de nieuwe monnik toe dat de heilige Sophrony hem gedurende heel zijn aardse leven zou beschermen en leiden. Tevens sprak hij de hoop uit dat God ht Orthodox Aartsbisdom van België zou zegenen met een levende orthodoxe monastieke gemeenschap, zodat het monastieke getuigenis ook in de toekomst een bron van licht en steun mag blijven voor het volk van God. Hij besloot met een gebed tot de Allerheiligste Moeder Gods, opdat het leven van de nieuwe monnik een onophoudelijke lofzang zou worden tot de Vader, de Zoon en de Heilige Geest.

Na afloop van de wijdingsdienst werd aan alle aanwezigen een feestelijke ontvangst aangeboden.

Daarna volgde de plechtige Grote Vespers van het feest van de heilige Grootmartelares Marina, voorgegaan door Zijne Eminentie Metropoliet Athenagoras van België. Aan de viering nam ook biddend deel Zijne Excellentie Bisschop Joachim van Apollonia, hulpbisschop van het Aartsbisdom. Aan de dienst namen verschillende geestelijken van het Aartsbisdom deel.

De liturgische gezangen werden verzorgd door de protopsaltis van de parochie, bijgestaan door de overige zangers van het koor, terwijl talrijke gelovigen de Metropolitane Kapel vulden om de grote heilige van de Kerk te vereren.

Na de Artoklasia richtte de Metropoliet zich tot de aanwezigen. Hij sprak over de blijvende aanwezigheid van de heilige Marina in het leven van allen die zich met geloof tot haar voorspraak wenden en haar hulp inroepen.

Op de dag zelf van het feest van de Heilige Marina werd een plechtige bisschoppelijke Goddelijke Liturgie gevierd onder leiding van Metropoliet Athenagoras, omringd door verschillende priesters van het Aartsbisdom, die waren samengekomen om het patroonsfeest luister bij te zetten. Bisschop Joachim van Apollonia woonde de viering biddend bij en hield, op uitnodiging van de Metropoliet, de homilie. Daarin belichtte hij het leven van de heilige Marina en de blijvende betekenis van haar getuigenis voor de mens van vandaag.

Aan het einde van de Goddelijke Liturgie blikte de Metropoliet terug op de geschiedenis van de parochie van de heilige Marina en op de omstandigheden die ertoe hebben geleid dat zij voorlopig onderdak heeft gevonden in de Metropolitane residentie. Hij sprak de wens uit dat het volgende patroonsfeest gevierd zal kunnen worden in de nieuwe kerk die momenteel voor de parochie wordt voorbereid. Vervolgens dankte hij de parochiepriester voor zijn toegewijde pastorale arbeid en de protopsaltis voor de waardige en feestelijke verzorging van de liturgische zang.

De feestelijkheden werden afgesloten met een receptie in de aangrenzende zaal, waar de gelovigen elkaar de feestwensen konden overbrengen en in een sfeer van broederlijke vreugde en verbondenheid samen de patroonsviering konden besluiten.